Twee toffe totems

Reactie no. 7
Naam	Matthias
E-mail	pullaar5matthias@hotmail.com
Leeftijd	13
Cijfer	9
Recensie	In dit verhaal keren Suske en Wiske zich tegen Lambik ( en Jerom) . Professor Barabas schiet te hulp, ze moeten de twee toffe totems vinden. Lambik verzeilt zo bij de Dollem Inas , wat een zeer grappig en vermakelijk stuk in de strip oplevert. Het einde vind ik minder goed, ze hadden de totems toch op zijn minst een iets grotere boodschap kunnen meegeven, jong en oud laten samen leven, daar hadden ze zelf ook wel opgekomen. Ondanks het zwakke einde, maar het sterke verhaal (in 't algemeen) vind ik dit album een goede tot zeer goede strip. Vandaar dat deze strip een 8,5 van me krijgt. Helaas kan ik geen halve punten geven dus moet ik afronden. Volgens wiskundige regels zou ik een 9 moeten geven want een 5,6,7,8 of 9 na de komma is naar boven afronden. Ik volg de wiskundige regels voor één keertje en geef een 9
Datum	Fri Apr  7 17:27:34 2006

Reactie no. 6
Naam	jippe
Leeftijd	10
Cijfer	8
Recensie	wel grappifg maar soms een beetje flauw omdat de professor zo raar doet door dat nieuwe soort alchohol.het is vet cool dat er indianen in voor komen.
Datum	Tue Mar  8 16:17:05 2005

Reactie no. 5
Naam	Jan
E-mail	jndendaas@hotmail.com
Leeftijd	25
Cijfer	9
Recensie	Eigenlijk heeft dit album hoofdzakelijk sterke punten. De tijdsgeest werd goed weergegeven, en blijkt in een iets veranderde vorm nog steeds actueel. De strijd tussen jong en oud moest bijna wel gelijk worden beslist, dus hebben de3 totempalen in mijn ogen niets te veel of te weinig gezegd. Minpuntje zou kunnen zijn dat Suske en Wiske nog al gemakkelijk in het spreken van Schanulleke trappen. Aan de andere kant hebben ze natuurlijk genoeg onrealistische dingen meegemaakt om daar in te tuinen. Extra aandacht vraag ik voor het fragment waar Barabas het over zijn speciale alcoholische drankje heeft waar men niet dronken van wordt. Zijn afwezige houding vind ik zo leuk neer gezet dat ik het beschouw als één van Vandersteens meest geslaagde grappen. Wie in de grote lijnen goed op dit album let zal constateren dat Marc Verhaegen eigenlijk een zelfde soort verhalen maakt. Het gaat met zijn tijd mee en er worden namen vervormd om eens een paar dingen te noemen. Laten we het er op houden dat Willy Vandersteen de "magic touch" had die Marc Verhaegen (nog) mist.
Datum	Fri Sep 24 18:17:38 2004

Reactie no. 4
Naam	Arjan van der Jagt
E-mail	arjanvanderjagt@quicknet.nl
Leeftijd	16
Cijfer	8
Recensie	Eigenlijk hebben vorige recensie-stuurders alles al gezegd! Dit verhaal heeft een boodschap, goede humor en tekeningen en leuke scènes. Het album geef ik dus een acht.
Datum	Sun Feb 15 17:53:36 2004

Reactie no. 3
Naam	arnold
E-mail	arnold_2001nl@yahoo.com
Leeftijd	32
Cijfer	8
Recensie	Alain stienen heeft het meeste al gezegd. Ik hou het bij enkele details: - de scène waarin Lambik (wie anders?) verzeild raakt in de stam der Dollem Inas is het leukst. De huwelijksaanzoek van Zware Geit is kostelijk! - de plot is wat zwak. Hebben de totems echt niets meer te vertellen? - Wel is heel goed weergegeven hoe Suske en Wiske verblind worden in hun rebellie tegen Lambik (establishment) en niet in de gaten hebben dat ze in feite opgejut worden en niet meer zelf beslissen. Wat dat betreft heeft dit thema aan actualiteit niets ingeboet.
Datum	Mon Nov 10 22:44:10 2003

Reactie no. 2
Naam	Alain Stienen
Leeftijd	38
Cijfer	8
Recensie	In dit verhaal rebelleren Suske en Wiske tegen de waarden van de samenleving. Lambik en later ook Jerom nemen het tegen de twee op en onze vier vrienden landen d.m.v. prof. Barabas en zijn teletijdmachine in de wouden van Noord-Amerika omstreeks begin 19e eeuw. Ze gaan op zoek naar twee totems, die het probleem tussen jong en oud zou kunnen oplossen. Na enige avonturen beleefd te hebben met Indianen en vertegenwoordigers van de plaatselijke fauna vinden ze de totems en die geven onze vrienden een levensles mee op weg. Dit verhaal verscheen voor het eerst in oktober 1970. Met het begin van de jaren 70 ging een roerige periode van ons heen. De jaren 60 waren gekenmerkt door gebeurtenissen, die een ruk door onze maatschappij gaven; De moorden op de Amerikaanse president John F. Kennedy en op de zwarte volksvertegenwoordiger Martin Luther King, de Kuba-crisis, begin jaren 60,die bijna uitmondde in een 3e Wereldoorlog, de Vietnam-oorlog en de felle reacties hierop van o.a. de Amerikaanse bevolking. Niet alleen in de politiek was het roerig; de jongeren droegen, zoals hun voorbeelden uit de wereld van de rock- en popmuziek, de haren steeds langer. Trouwens... zeer tot misnoegen van de ouderen! Deze jongeren zetten zich ook af van de maatschappij en haar voortbrengselen. Het protesteren tegen deze maatschappij was hiermee geboren. Precies hierop haakt Willy Vandersteen in en laat in dit verhaal jong (Suske en Wiske) op oud (Lambik en Jerom) botsen en komt voor zichzelf tot de conclusie, dat de jongeren zonder de ervaring der ouderen en de ouderen zonder de wil tot verandering der jongeren niet verder komen. Ze (de verschillende generaties) zijn op elkaar aangewezen! De locatie voor dit verhaal, nl. De Noord-Amerikaanse wouden uit het begin van de 19e eeuw, heeft Willy Vandersteen zich volgens mij uitgeleend bij de roman "De laatste der Mohikanen" van de auteur Meryan S. Cooper. Er zit genoeg humor en actie in dit verhaal en ook wordt het probleem tussen jong en oud goed uitgewerkt, maar het is alles wat te kolderesk en het einde is ietsjes te zoetsappig. Wat niet wil zeggen, dat dit verhaal niet zijn momenten heeft. Het is gewoonweg een goed doorsnee-verhaal!
Datum	Wed Oct 22 18:54:49 2003

Reactie no. 1
Naam	Adonis Boulougouris
E-mail	adonisboulougouris@hotmail.com
Leeftijd	13
Cijfer	8
Recensie	Het is een leuk en grappig verhaal.
Datum	Sun Oct 19 18:55:42 2003