Het wonderwater
Wat vinden de lezers van dit verhaal?
 Index |
Verhaal |
| Formulier |
Op deze pagina worden de meningen van de lezers over Het wonderwater verzameld. U kunt zelf een bijdrage leveren aan de hier verzamelde commentaren via dit formulier.
| Gemiddeld cijfer | 7,00 |
| Reactie no. 3 | |
|---|---|
| Naam | Leendert |
| Leeftijd | 51 |
| Cijfer | 7 |
| Recensie | Het is een origineel thema en album en het is leuk om weer even helemaal terug te gaan naar Amoras en de strijd tussen de vetten/struisen en de mageren. Het past ook wel bij de vierkng van 80 jaar Suske en Wiske (suske verscheen een album later dan Rikki). Alleen had het verhaal beter uitgewerkt kunnen worden, maar omdat een album tegenwoordig uitgekleed wordt door de Uitgeverij en heel dun is geworden, is het verhaal erg vlak en heb je het album ook snel weer uit. Het zou meer in de serie Suske en Wiske in het Kort horen dan in de Rode reeks. DRINGENDE OPROEP UITGEVERIJ: gooi er weer een paar pagina's bij. De verhalen worden echt te vlak. Stop met het steeds uitkleden van Suske en Wiske. Qua tekeningen is het ok alleen de voorkant klopt verhaaltechnisch niet. Suske zou de kleding van Amoras moeten aanhebben en spiegelbeeld de moderne kleding. De nieuwe stijl van Wiske is wel ietsje beter maar het is nog steeds niet de Wiske die we kennen met het eierdopje Het album krijgt van mij een 6,5 vanwege wel de originele insteek en de nostalgie met Amoras. Een 6 is iets te laag, 7 is te hoog. |
| Datum | woensdag 18 februari 2026 00:00 |
| Reactie no. 2 | |
|---|---|
| Naam | Anna |
| Leeftijd | 45 |
| Cijfer | 8 |
| Recensie | Sterk S&W- album sinds de verkorting van bladeren in de albums. Na complete blunders zoals de boekenduikers en de correcte Krimson ( en ook wel betere albums zoals het ware witje en de stenen samoerai) is dit wel weer een album van beter niveau. Sterke en fijne verhaallijn, alleen zou ook dit album beter geweest zijn mocht het 48 pagina's tellen. De overgangen via de vijver naar Amoras en omgekeerd zijn een goede wending in het verhaal. Op de tekeningen van Wout Schoonis is in dit album gelukkig nog weinig aan te merken. Die zijn erg verbeterd. Wel een zeer toevallig einde ( ben ik niet zo een fan van). Wel vraag ik me af of Sidonia, Suske en Wiske echt in dat kleine stadshuisje gaan blijven wonen. Ik verwachtte dat dit album meer duidelijkheid ging brengen, maar er wordt toch amper een woord over gerept (daarbij zouden ze dan moeten blijven wonen bij hun buren waar ze niet zo goed mee overeenkomen). |
| Datum | maandag 16 februari 2026 19:37 |
| Reactie no. 1 | |
|---|---|
| Naam | Dr. Pinder Schloss |
| Leeftijd | 41 |
| Cijfer | 6 |
| Recensie |
Tekeningen: 6/10
Schoonis levert weer degelijk werk af. De tekeningen zijn dynamisch en ongedwongen, al zitten er opnieuw een paar uitschieters tussen waarbij de nek volledig ontbreekt. Wel moet gezegd worden dat de weergave van mensen met een donkere huid hier prima is aangepakt. Het grootste minpunt is dat het kleurenpalet enorm eentonig is in dit album. Ik begrijp de keuze om zoveel rood te gebruiken bij Amoras, maar er zijn nu wel erg veel rood-grijze pagina’s. Iets meer variatie had het geheel wat levendiger gemaakt. Verhaal: 6/10 Een hoofdrol voor Suske maakt me meestal blij, omdat die arme jongen nog altijd maar al te vaak op de achtergrond blijft. Toch was er iets meer te doen met het idee van de vijver als portaal en de Laktibrada. Dat dit leidt tot het zoveelste Amoras-avontuur, was een lichte teleurstelling. Ik hou sowieso niet zo van Amoras en de eeuwige strijd tussen de ‘vetten’ en de ‘mageren’ bij S&W. Net daarom had ik gehoopt op een album dat Amoras in ere zou herstellen, waarbij het eiland echt klaargemaakt werd voor de toekomst. Dat er op het einde ook daadwerkelijk vrede komt tussen de twee kampen, maakt me wél hoopvol. Ik zou Amoras nu graag eens zien terugkeren met een heel ander conflict, eentje dat beter bij onze tijdsgeest past. Enerzijds is er veel aandacht voor hedendaagse gevoeligheden, maar anderzijds blijven er een paar blunders overeind. Het album toont diversiteit, maar die personages hebben maar weinig diepgang. En de strijd tussen de ‘vetten’ en ‘mageren’, met bijbehorende ‘fat jokes’, is écht niet meer van deze tijd. De meta-humor die hier specifiek over gaat, kan het geheel niet helemaal redden. Ik vind het wel belangrijk om hier niet té ver in door te draaien tot alle spontaniteit verdwenen is, maar je voelt gewoon dat dit niet geschreven is door een twintiger. Morjaeu komt soms over als een scenarist die wel degelijk moeite doet, maar nog niet altijd begrepen heeft waar het werkelijk om draait. De verhaallijn verloopt bovendien redelijk chaotisch, en ik had graag wat meer verbanden gezien tussen de twee tijdlijnen die hier parallel lopen. |
| Datum | donderdag 12 februari 2026 06:08 |
