De Significante Signeerkaarten
2024
 |
 Index |
 |
Op 14 april 2024 was het dan weer zover! De Suske en Wiske Fandag was er voor de 34e keer en die vond na een geslaagde eerste editie in 2023 opnieuw plaats in Sporthal De Beuk te Oudenbosch.
Dit keer had De Fameuze Fanclub naast de nieuwe hoofdtekenaar Wout Schoonis, scenarist Peter van Gucht, decortekenaar Christian Verhaeghe en inkleurster Sabine de Meyer nog twee "special guests" uitgenodigd. Niemand minder dan Luc Morjaeu, die van 2005 to 2023 de artistieke leiding had over het team tekenaars van Studio Vandersteen was aanwezig, in gezelschap van zijn assistent Thijs Wessels.
Thijs verzorgde sinds 2019 vaak het coverwerk, de inkting en de inkleuring van enkele verhalen uit de hoofdreeks, waaronder onder meer De nacht van de narwal (december 2019) en De scheve Schot (december 2020).
Luc schreef en tekende, na zijn vertrek als hoofdtekenaar, het korte verhaal De uil van Sidoneia, dat door Thijs werd uitgewerkt en ingekleurd.
Dit verhaal verscheen ter ere van de 34e Suske en Wiske Fandag als luxe-album in een oplage van 250 exemplaren, met als bijlage een door Luc getekende en gesigneerde ex-libris. Tegen het einde van 2024 verscheen het verhaal ook als softcover in de reeks Suske en Wiske in het kort.
Natuurlijk kon op de Fandag ook weer het nieuwe ledenbeeldje worden afgehaald. Dit keer was gekozen voor het dwaallicht uit het verhaal Het laatste dwaallicht.
Dit avontuur is een verhaal dat gecreëerd werd voor de succesvolle serie poppenfilms uit de tweede helft van de jaren 1970. Het werd als vierde verhaal op de Nederlandse televisie uitgezonden van 14 april 1976 tot en met 23 juni 1976.
De bewerking van het verhaal als strip kwam een aantal jaren later uit in de Rode reeks, als album nummer 172.
Traditiegetrouw werd voor de Fandag weer een speciale signeerkaart ontworpen, waarop het ledenbeeldje van dat jaar een rol speelt. Wout Schoonis maakte, net als in 2023, een plaat waarop het ledenbeeldje centraal staat.
Op de prent is een moerassig landschap te zien. Centraal op de plaat staat een grote plas water, omringd door kale bomen die er eng uitzien. Op de achtergrond ziet men links en rechts de silhouetten van duistere naaldbossen. Door de donkere blauwe kleurgeving ziet het geheel er spookachtig en griezelig uit.
In het midden staat het dwaallicht zelf met lange, witte haren en baard. Op zijn hoofd heeft het een soort van gouden lantaarn, waaruit wit licht schijnt te komen. Gehuld is deze gestalte in een tweedelig, versleten uitziend gewaad.
De blik van het dwaallicht voorspelt niet veel goeds.
Op de voorgrond lopen Wiske en Suske, beiden in hun nieuwe outfit, uit angst voor het dwaallicht hard weg. Het water uit die drassige plas spat daarbij omhoog.
Uiterst rechtsonder, direct naast Suske, zien we ook een hond met wit/bruine vacht met onder zijn neus een soort van snor bezit, mee weglopen. Wie de verhalen van Suske en Wiske kent ziet natuurlijk meteen dat dit de straathond Tobias moet zijn!
Tobias maakte zijn debuut in Het hondenparadijs (1962). Later duikt hij ook nog op in o.a. De kaartendans (1962), De mysterieuze mijn (1990), De verraderlijke Vinson (1997), Het verdronken land (2000) en Het hondenhart (2025).
Het is vreemd dat Tobias op de plaat te zien is, want zowel in de poppenfilm als in het stripverhaal speelt hij geen rol. Dit bederft de pret echter niet van deze tweede mooie kaart die Wout Schoonis gemaakt heeft voor de Suske en Wiske Fandag.
Tekst: Alain Stienen
